ماشین بیهوشی چیست؟

ماشین بیهوشی یک دستگاه پنوماتیک است که مخلوطی از اکسیژن، گاز و ماده بیهوشی را به بیمار می رساند و به بیمار اجازه می دهد در حین جراحی بیهوش بماند اما نفس بکشد. این دستگاه اکسیژن را تحویل می‌دهد و به طور همزمان اطمینان می‌دهد که بیمار CO2 خطرناکی را که قبلاً بازدم کرده است، استنشاق نمی‌کند. با این حال، با کمال تعجب، طراحی دستگاه بیهوشی از زمان اختراع آن نسبتاً ثابت مانده است. اجزای ضروری یک دستگاه بیهوشی عبارتند از:

• ونتیلاتور: برای حفظ تنفس بیمار در حین جراحی استفاده می شود.
• مدارهای تنفسی: برای حفظ جریان ایمن هوا و گازها به و از بیمار.
• سیستم های حذف: برای حذف گازهای “استفاده شده” مانند CO2.
• مکانیسم های ایمنی: برای اطمینان از رفاه بیمار در شرایط اضطراری.

تاریخچه ماشین های بیهوشی

برای یک متخصص بیهوشی، دستگاه بیهوشی یکی از ضروری ترین ابزارها است زیرا ایستگاه کاری اولیه آنها را تشکیل می دهد. پس از معرفی بیهوشی توسط WTG Morton در سال 1846، متخصصان بیهوشی چندین سال بدون دستگاه کار کردند. با این حال، زمانی که هم اکسید نیتروژن و هم اکسیژن در سیلندرها به عنوان گازهای فشرده در دسترس قرار گرفتند، دستگاه بیهوشی به یک ضرورت تبدیل شد. یکی از اولین دستگاه های بیهوشی توسط هنری ادموند گاسکین بویل در سال 1917 معرفی شد که در بین مردم به عنوان دستگاه بویل شناخته می شود. از انواع برند های معتبر دستگاه‌ های بیهوشی، می توان به دستگاه بیهوشی دراگر (Dragger)، Narkomed و Penlon  اشاره نمود.

اجزای ماشین بیهوشی چیست؟

ونتیلاتور ماشین بیهوشی

ونتیلاتور ماشین بیهوشی، بخش مهمی از تمام دستگاه های بیهوشی هستند. ونتیلاتور در اصل مجموعه ای از ریه های خارجی است. برای بیمارانی که عمیقاً بیهوش شده اند، تنفس می کند و سرعت تنفس و شیمی خون بیمار را به طور منظم حفظ می کند. در ابتدا، سیستم های تهویه اتوماتیک بسیار ساده با حالت های تهویه کمی بودند. با گذشت زمان، ونتیلاتورها با بسیاری از حالت‌های تهویه پیشرفته پیچیده‌تر شدند، که دارای یک مدار دوگانه، طراحی زیر جریان، طراحی توربین یا پیکربندی پیستون تک مدار بودند.

جدیدترین فناوری موجود در بازار مبدل حجم است، یک سیستم تنفسی نوآورانه که تهویه دقیق و مطمئن را با زمان های شستشو و شستشوی سریع برای بیماران فراهم می کند. بدون قطعات متحرک، خطر خرابی کمتری دارد و قابلیت اطمینان و عمر طولانی‌تری دارد.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد این دستگاه، مقاله “تعمیر ونتیلاتور: نگهداری و تعمیر دستگاه تنفس مصنوعی” را مطالعه کنید.

مدارهای تنفسی

مدارهای تنفسی بخشی از دستگاه بیهوشی هستند که گازهای ضروری را به بیمار می رسانند و متعاقباً CO2 بازدمی را خارج می کنند. دو نوع مدار تنفسی وجود دارد: مدار غیر تنفسی و مدار دایره ای. مدارهای غیر تنفسی درست مانند صدا هستند – گازها پس از بازدم از سیستم خارج می شوند و بیمار آنها را دوباره تنفس نمی کند. مدارهای دایره ای برعکس هستند – آنها CO2 بازدم شده توسط بیمار را حذف می کنند و اجازه تنفس مجدد گازهای بیهوشی بازدمی را می دهند.

در یک سیستم تنفسی، بخارسازها به اضافه کردن مقادیر دقیق بی حس کننده به جریان گاز کمک می کنند. در بیشتر ماشین ها، کل جریان گاز وارد بخارساز می شود که گاز تازه را به گاز حامل و گاز بای پس جدا می کند. گاز حامل ماده بی حس کننده را دریافت می کند و سپس قبل از ورود به مدار تنفسی بیمار با گاز بای پس تماس می گیرد. اپراتورها می توانند نسبت تقسیم را برای کاهش یا افزایش غلظت گاز کنترل کنند، بنابراین میزان بیهوشی دریافتی بیمار را کنترل می کنند.

سیستم های اسکراب

سیستم های اسکراب در دستگاه بیهوشی گازهای بیهوشی را از اتاق عمل جمع آوری و خارج می کنند. در یک سیستم فعال، مکش گازها را حذف می کند. سیستم های غیرفعال اجازه می دهند گاز از طریق تهویه اگزوز خارج شود. هنگامی که دستگاه های بیهوشی به یک سیستم فعال نیاز دارند، پزشکان باید راه هوایی بیمار را از دستگاه ساکشن محافظت کنند. در مقابل، سیستم های غیرفعال فقط به نظارت بر فشار نیاز دارند. ماشین‌های بیهوشی مقدار شگفت‌انگیزی از گازهای گلخانه‌ای را در اتمسفر آزاد می‌کنند، بنابراین صنعت مراقبت‌های بهداشتی تا حد امکان به سمت تحویل کم جریان حرکت می‌کند.

ایمنی

این “آلارم های قطع اتصال” زمانی فعال می شوند که بیمار در حین جراحی به دستگاه تنفس مصنوعی متصل شود. ایستگاه های کاری بیهوشی حداقل سه زنگ هشدار دارند: یکی که تیم را از فشار کم در مدار تنفسی مطلع می کند، دومی که از حجم جزر و مد بازدمی کم اطلاع می دهد و سومی هشدار می دهد که دی اکسید کربن بازدمی کم است. . هر یک از این شرایط می تواند به این معنی باشد که بیمار در خطر است. بنابراین، پزشکان برای اطمینان از ایمنی بیمار در حین جراحی باید آنها را به دقت تحت نظر داشته باشند.

جدیدترین ماشین‌ها همچنین از وسایل الکترونیکی بیشتری نسبت به قبل استفاده می‌کنند – به این معنی که در صورت قطع برق غیرمنتظره، اطمینان از حداقل سی دقیقه باتری دستگاه بیهوشی ضروری است. سی دقیقه زمان کافی برای جراح است تا در صورت اورژانس الکتریکی، بیمار را با خیال راحت احیا کند.

نحوه عملکرد ماشین بیهوشی چگونه است؟

تصور کنید بدون بیهوشی تحت عمل جراحی قرار می گیرید. شکی نیست که ترس در بین بیمارانی که برای جراحی برنامه ریزی شده اند فراگیر است. برخی از کارشناسان حتی اضطراب بیمار را به ترس از خود داروی بیهوشی نسبت می دهند، اما درک اینکه چگونه پزشکان بیهوشی را انجام می دهند می تواند در کاهش تنش یک بیمار مضطرب بسیار مفید باشد. به هر حال، هر چه بیشتر بدانیم، کمتر می ترسیم.

دستگاه های بیهوشی یکی از پرکاربردترین ابزار پزشکی در صنعت مراقبت های بهداشتی است. دستگاه‌های پنوماتیک به پزشکان کمک می‌کنند تا قبل از جراحی، بیماران خود را آرام کنند و در حین انجام عمل، آنها را در حین تنفس بخوابانند. در درجه اول، عملکرد دستگاه بیهوشی کمک به جراحان برای کاهش درد بیمار در طی یک عمل پزشکی است. از این نظر، دستگاه‌های بیهوشی به شوالیه بیمار در زره درخشان تبدیل می‌شوند، اما تعداد کمی از مردم عملکرد درونی دستگاه را درک می‌کنند.

نحوه عملکرد ماشین بیهوشی به گونه ایست که وظیفه اصلی خود دستگاه رساندن مخلوطی از گاز به بیمار است. اما این مخلوط باید در ترکیب بسیار دقیقی تجویز شود که برای هر فرد متفاوت است. سه عملکرد اساسی دارد. اولین مورد این است که بیماران را با مقادیر کافی اکسیژن تامین کنیم. بعد مخلوط شدن گازها و بخارات بی حس کننده است که باید به مقدار دقیق به بیماران داده شود. سومین عملکرد دستگاه بیهوشی، فعال کردن تهویه برای بیمارانی است که در حال بیهوشی هستند. در نهایت، دستگاه بیهوشی برای به حداقل رساندن خطرات برای بیماران و کارکنان تا حد امکان کار می کند. برای تعمیر دستگاه بیهوشی ابتدا باید اجزای مختلف آن را بشناسید. در تصویر زیر با قسمت های مختلف دستگاه بیهوشی آشنا می شوید:

دستگاه بیهوشی از چند بلوک فنی تشکیل شده است؟

البته دستگاه های بیهوشی برای انجام وظایف اصلی آن طراحی شده اند. این شامل سیلندرها یا خطوط لوله ای است که به فرآیند رساندن گازهای تحت فشار به دستگاه بیهوشی کمک می کند. خود دستگاه جریان این گازهای تحت فشار را کنترل می کند و سپس آنها را از یک بخارساز عبور می دهد. در نتیجه مخلوطی تشکیل می شود. مدار تنفس در دستگاه بیهوشی این مخلوط را به بیمار تحت درمان می رساند. بخش های زیادی در تحقق همه اینها دخیل هستند.

با این حال، دستگاه کلی را می توان به سه قسمت تقسیم کرد. اولین مورد یک سیستم فشار بالا است. این قسمتی است که گازهای سیلندر و در نتیجه فشار سیلندر را دریافت می کند. فشار را از سطحی که در سیلندرهای گاز وجود دارد کاهش می دهد و به تنظیم فشار کمک می کند و در نتیجه آن را ثابت تر می کند. قسمت دوم مربوط به سیستم فشار متوسط است. نقش این سیستم فشار متوسط، گرفتن گازها از خطوط لوله یا رگلاتور بیمارستان و انتقال آنها به شیر فلاش O2 یا فلومتر است. قسمت آخر سیستم فشار پایین است. حاوی بخارساز سیستم فشار پایین بخشی است که گازها را از دبی سنج ها به خروجی دستگاه می برد. در تصویر زیر بلوک دیاگرام اجزای تشکیل دهنده دستگاه بیهوشی را مشاهده می کنید:

امروزه دستگاه بیهوشی بسیار پیچیده شده است که شامل مجموعه ای واقعی از قطعات الکتریکی، مکانیکی و کامپیوتری است. همه اینها به راحتی کاربر و افزایش ایمنی بیمار کمک می کند.

تعمیر و عیب یابی ماشین بیهوشی با زایامد

در اینجا شرکت تعمیرات تجهیزات پزشکی ما، در مورد خرابی های رایجی که هنگام استفاده از دستگاه بیهوشی با آن مواجه می شویم و نحوه عیب یابی و تعمیر ماشین بیهوشی، توصیه هایی خواهد داشت. ایرادات و خرابی های رایج در دستگاه بیهوشی عبارتند از:

 ۹. عدم تطابق با استانداردها، کاهش کیفیت عملکرد به علت فرسودگی قطعات

راهکارهای تعمیر و بهبود عملکرد دستگاه بیهوشی

1. تعمیرات پیشگیرانه:

2. تعمیرات تعمیمی:

3. استفاده از قطعات اصلی:

رویکردهای موثر در نگهداری دستگاه بیهوشی

1. تعمیرات پیشگیرانه

2. استفاده از قطعات اصلی و استانداردها

3. آموزش و آگاهی کارکنان

مزایا و اهمیت بهبود کیفیت و ایمنی در تعمیر و نگهداری دستگاه بیهوشی

نتیجه‌گیری